سوره آل عمران آیات 156 تا 160

به نام خدای بخشنده و مهربان

ای کسانیکه ایمان آورده ‏اید شما همانند کافران نباشید که هنگامی که برادرانشان به مسافرتی می‏روند، یا در جنگ شرکت می‏کنند می‏گویند: «اگر آنها نزد ما بودند نمی‏مردند و کشته نمی‏شدند!» تا خدا این حسرت را بر دل آنها بگذارد و خداوند، زنده می‏کند و می‏میراند؛ و خدا به آنچه انجام می‏ دهید بیناست. (۱۵۶)

اگر در راه خدا کشته شوید یا بمیرید آمرزش و رحمت خدا، از تمام آنچه آنها جمع آوری می‏کنند، بهتر است! (۱۵۷)

و اگر بمیرید، و یا کشته شوید، به سوی خدا محشور می‏شوید (۱۵۸)

به رحمت الهی، در برابر آنها نرم و اگر خشن و سنگدل بودی، از اطراف تو، پراکنده می‏شدند. پس آنها را ببخش و برای آنها آمرزش ‍ بطلب! و در کارها، با آنها مشورت کن! اما هنگامی که تصمیم گرفتی، بر خدا توکل کن! زیرا خداوند متوکلان را دوست دارد. (۱۵۹)

اگر خداوند شما را یاری کند، هیچ کس بر شما پیروز نخواهد شد! و اگر دست از یاری شما بردارد! کیست که بعد از او، شما را یاری کند؟! و مؤ منان تنها بر خداوند باید توکل کنند! (۱۶۰)

سوره آل عمران آیات 151 تا 155

به نام خدای بخشنده و مهربان

به زودی در دلهای کافران به خاطر اینکه بدون دلیل چیزهائی را برای خدا شریک قرار دادند، رعب و ترس می‏ افکنیم و جایگاه آنها آتش است و چه بد جایگاهی است جایگاه ستمکاران. (۱۵۱)

خداوند وعده خود را به شما راست گفت، در آن هنگام دشمنان را به فرمان او به قتل می‏ رساندیدتا اینکه سست شدید  و در کار خود به نزاع پرداختید، و بعد از آن که آنچه را دوست می‏داشتید به شما نشان داد نافرمانی کردید، بعضی از شما خواهان دنیا بودند و بعضی خواهان آخرت، سپس خداوند شما را از آنان منصرف ساخت؛ تا شما را آزمایش ‍ کند و او شما را بخشید و خداوند نسبت به مؤ منان فضل و بخشش دارد. (۱۵۲)

هنگامی که از کوه بالا می‏رفتید و به عقب ماندگان نگاه نمی‏کردید، و پیامبر از پشت سر شما را صدا میزد، سپس اندوه ها یکی پس از دیگری به سوی شما روی آورد این به خاطر آن بود که دیگر برای از دست رفتن غمگین نشوید و نه به خاطر مصیبتهائی که بر شما وارد می‏گردد، و خداوند از آنچه انجام می‏دهید آگاه است. (۱۵۳)

سپس به دنبال این غم و اندوه آرامشی بر شما فرستاد، این آرامش به صورت خواب سبکی بود  جمعی از شما را فرو گرفت اما جمع دیگری در فکر جان خویش بودند آنها گمانهای نادرستی درباره خدا همچون گمانهای دوران جاهلیت داشتند، و می‏گفتند: «آیا چیزی از پیروزی نصیب ما می‏شود؟» بگو «همه کارها بدست خدا است، آنها در دل خود اموری را پنهان می‏دارند که برای تو آشکار نمی‏سازند می‏گویند: «اگر سهمی از پیروزی داشتیم در اینجا کشته نمی‏شدیم!» بگو «اگر هم در خانه‏ های خود بودید آنهائی که کشته شدن در سرنوشت آنها بود به بسترشان می‏ریختند و اینها برای این است که خداوند آنچه در سینه شما پنهان است بیازماید و آنچه در دلهای شما می‏باشد خالص گرداند و خداوند از آنچه در درون سینه ‏ها است با خبر است. (۱۵۴)

کسانی که در روز روبرو شدن دو جمعیت با یکدیگر  فرار کردند شیطان آنها را بر اثر پاره‏ای از گناهانی که قبلا مرتکب شده بودند به لغزش انداخت و خداوند آنها را بخشید، خداوند آمرزنده و بردبار است. (۱۵۵)

سوره آل عمران آیات 146 تا 150

به نام خدای بخشنده و مهربان

چه بسیار پیامبرانی که مردان الهی فراوانی به همراه آنها جنگ کردند، آنها هیچگاه در برابر آنچه در راه خدا به آنها می‏رسید سست نشدند، و ناتوان نگردیدند و تن به تسلیم ندادند و خداوند استقامت کنندگان را دوست دارد. (۱۴۶)

سخنشان تنها این بود که: پروردگارا گناهان ما را ببخش! و از تندروی های ما در کارها صرف نظر کن، قدمهای ما را ثابت بدار، و ما را بر جمعیت کافران پیروز بگردان! (۱۴۷)

از این رو خداوند پاداش این جهان و پاداش نیک آن جهان را به آنها داد، و خداوند نیکوکاران را دوست می‏دارد. (۱۴۸)

ای کسانی که ایمان آورده ‏اید اگر از کسانی که کافر شده‏ اند اطاعت کنید شما را به عقب باز می‏گردانند و سرانجام زیانکار خواهید شد. (۱۴۹)

بلکه تکیه گاه و سرپرست شما خدا است و او بهترین یاوران است. (۱۵۰)

سوره آل عمران آیات 141 تا 145

به نام خدای بخشنده و بخشایشگر

و تا خداوند افراد با ایمان را خالص گرداند و کافران را تدریجا نابود سازد. (۱۴۱) 

آیا چنین پنداشتید که شما وارد بهشت خواهید شد در حالی که هنوز خداوند مجاهدان از شما و صابران را مشخص نساخته است؟! (۱۴۲)

و شما تمنای مرگ را پیش از آنکه با آن روبرو شوید می‏کردید سپس آن را با چشم خود دیدید در حالی که به آن نگاه می‏کردید (۱۴۳)

محمد صلی اللّه علیه و آله فقط فرستاده خدا بود و پیش از او فرستادگان دیگری نیز بودند، آیا اگر او بمیرد و یا کشته شود شما به عقب بر می‏گردید؟ و هر کس به عقب بازگردد هرگز ضرری به خدا نمی‏زند و به زودی خداوند شاکران را پاداش ‍خواهد داد.(۱۴۴)

و هیچکس جز به فرمان خدا نمی‏میرد، سرنوشتی است تعیین شده هر کس پاداش دنیا را بخواهد چیزی از آن به او خواهیم داد و هر کس پاداش آخرت بخواهد از آن به او می‏دهیم، و به زودی شاکران را پاداش خواهیم داد. (۱۴۵)